LAIN dulu lain kini, baitu kato lagu, lagu nan manggambarkan metamorfosa dalam kehidupan.
”Kali ko kito ndak bicaro memorfosa tu, tapi mancaritokan seseorang nan hanyuik dalam angan-angan,” Ajo Iben bakato barapi-api.
Lanjuiknyo, banyak istilah nan kalua, sia laki Amak awak itu Abak awak. Kalimaik nan sangek manih diparagokan. Tapi sayang, itu hanyo di muluik dan indak lapeh ka hati.
”Katiko Abak manang lomba, kasadonyo mangaku anak Abak. Pokoknyo ndak ado nan indak anak Abak,” tukuaknyo di muko wajah nganggo Yuang Arab nan sibuk mancabuik jangguik.
Kok raso ado nan ka manyingguang Abaknyo, baliau nan pasang badan. Padohal Abaknyo hanyo galak sengeang sambia mangopi kopi sakarek tanpa gulo anau satiol sanjo.
”Yo cando sigaragai, baliau ko selalu bak angek tadah pado galeh. Antah mukonyo nan kurang gagah sahinggo paralu mancari muko ka Abak. Antah memang kutenahnyo mode itu supayo dapek bika ciek,” tukuak Rajo Pena pulo.
Katigonyo paham, Si Garagai memang sulik bahkan ndak ka mungkin naiak kelas, tapi biasonyo suko tagak di tanah tapi. Supayo gampang malompek.
”Baitulah Si Garagai, salalu ingin manang surang. Kok manang basamo, inyo main balakang,” Ajo Iben pulo.
Ajo Iben nan jadi sumando Malanca ko tau bana, indak saketek nan jadi Si Garagai ataupun tukang tongek, tapi anehnyo mereka salalu sajo dapek pangguang dan nomor pungguang.
”Bantuak uwia – uwia di tapi samak, raso alah dakek dari ganggaman, tapi rupo ndak pernah tampak,” Rajo Pena maningkahi.
”Carito Si Garagai ko, carito kelas ateh. Litak paruik den mandanga, bia aden sungkahi katan goreng pisang ko dulu,” Yuang Arab nan baparuik Jawi, mamotong tagak apo nan sadang dibahas Ajo Iben dan Rajo Pena. ***









